Edmondo De AMICIS

2 Volumes

Philadelphia,1896

From the estate and lifelong collection of William Garrett Hodges (1946-2014). Hodges was a Virginia-based dealer of fine arts, with specialization in prints and rare books, having collected for decades. He supplied and consulted various groups on antiquities throughout his career, including the White House, the Vice President’s residence, the FBI, and multiple film and television series.

The post DE AMICIS appeared first on Emre Gurcay Collection.

JEAN BAPTISTE TAVERNIER

EN TURQUIE, EN PERSE ET AUX INDES.

TAVERNIER, Jean Baptıste

Rouen, 1713, Tome II

Beautiful work by one of the most famous travelers of his time, J.-B. Tavernier.

After having visited most of Europe, he made six trips to India, where he amassed a considerable fortune, thanks among other things, to the trade he made in precious stones.

When the Edict of Nantes was revoked, he went to Switzerland, then to Germany where he was appointed director of the Compagnie des Indes. On his departure for Muscovy, he fell ill and died in Copenhagen.

Best known as the man who brought the Blue Diamond (HOPE) back to Europe.

His six voyages took him to Turkey, Persia, India, Sumatra and Java.

This book discusses his travels in Turkey and Persia with a description of Persia, political and historical as well as a description of the road from Isfahan to Ormus –

Tavernier – Continuation Of The Travels Of Monsieur Jean-Baptiste Tavernier – 1713 – Volume II –

Good condition of the binding, work in its period full brown leather, good condition of the covers and the spine, rubbing from use, dented corners, joints partly cracked, upper cover soaring, title piece missing, spine with raised bands , red-pigmented edges, golden volume number –

Good interior condition, some waterstains and dirt, pretty bands, beautiful initials, fine engravings out of text on folding boards –

The post TAVERNIER appeared first on Emre Gurcay Collection.

İstanbul Ansiklopedisi, Reşad Ekrem Koçu tarafından 1944-1973 yılları arasında yayımlanan ve tamamlanamayan kültür ansiklopedisi.

10 + 1 Cilt

İstanbul‘un “kütük”ünü oluşturma amacıyla yola çıkan ancak yarım kalan İstanbul Ansiklopedisi, dünyanın ikinci şehir ansiklopedisidir (Bu tarzdaki ilk eser, William Kent tarafından Londra için hazırlanmış ve ilk baskısı 1937’de yapılmış olan tek ciltlik kitaptır.) Tarih, edebiyat, sanat tarihi, mimari, folklor ve basın gibi konularda bir kaynak kitaptır. Maddeler hikâyeci bir anlatımla kaleme alınmıştır.^[1] Mikro ve makro tarih bir arada ele alınır. Baştan sona kadar çizim örnekleriyle doludur.

Koçu’nun 1944 yılının Kasım ayında yayımlamaya başladığı ansiklopedi, 1944-1951 arasında fasiküller halinde yayınlanmış (birinci dönem); 4. cildin ortalarında (son madde “Bahadır Sokağı“) yayımı durmuştu. Ansiklopedi, 1958-1973 arasında (ikinci dönem) fasiküller çıkmaya devam etmiş ve 173. sayıda (Son madde “Gökçınar“) ikinci kez son bulmuştur.

(Wikipedia)

İstanbul’un Türk dönemindeki tarihini ayrıntılarıyla bilen tarihçi-yazar Reşat Ekrem Koçu, fetihten itibaren şehre ait tarihî, coğrafî, mimari, edebî, folklorik ve kültürel konuları ele alan bir ansiklopedi çıkarmaya, kendi ifadesine göre “İstanbul’un bir kütüğünü” meydana getirmeye 1940 yılında karar vermişti. Ancak II. Dünya Savaşı’nın zor günlerinde gerekli parayı bulamaması bu kararın gerçekleşmesini geciktirdi. Nihayet Cemal Çaltı adlı bir tüccarın maddî desteğiyle 1944 yılının Kasım ayında İstanbul Ansiklopedisi ismiyle hazırlanan yayının ilk fasikülü çıktı. Otuz iki büyük boy sayfalık fasiküller halinde basılan ansiklopedide maddelerle ilgili görüntüler için fotoğraf klişesi kullanılmamış, Nezih İzmirlioğlu’nun yaptığı çizgi resimler tercih edilmişti. Özellikle mimari eserleri kusursuz bir biçimde çizen bu ressama Reşat Sevinçsoy gibi diğer bazı ressam ve grafikerler de yardımcı oluyorlardı.

Fasiküllerin jenerik sayfasında ansiklopedinin içerdiği konular cami, mescid, tekke, türbe, kilise, ayazma, çeşme, sebil, saray, yalı, konak, köşk, han, hamam, tiyatro, kahvehane, meyhâne gibi yapılar; devlet adamı, âlim, şair, sanatkâr, iş adamı, hekim, muallim, hoca, derviş, papaz, keşiş, meczup, hânende, sâzende, çengi, köçek, ayyaş, derbeder, pehlivan, tulumbacı, kabadayı, kumarbaz, hırsız, serseri, dilenci gibi şöhretler; şehrin dağı, bayırı, suyu, havası, mesire yerleri, bahçeleri, bostanları vb. tabiat güzellikleri ve coğrafyası; sokakları, mahalleleri ve semtleri; yangınları, salgınları, zelzeleleri, ihtilâlleri, cinayetleri ve dillere destan olan aşk maceraları; halkının âdet, an‘ane, giyim ve kuşamı; İstanbul argosu; İstanbul’a ait resimler, şiirler, kitaplar, romanlar, seyahatnâmeler; İstanbul’a gelmiş yabancı şöhretler şeklinde sıralanmıştı. Bu uzun liste eserdeki maddelerin ne kadar geniş bir alana yayılacağını gösteriyordu. 1949 yılındaki İstanbul sergisinde dağıtılan küçük bir el ilânında da eserin yirmi dört ciltte tamamlanacağı bildiriliyor, “İstanbul Ansiklopedisi her şeyden evvel bu büyük beldenin üzerindeki Türk damgasını belirtir” cümlesiyle yayın amacı açıklanıyordu.

Reşat Ekrem Koçu, kendisine yardımcı olacak bir müellif kadrosu kurmakla beraber birçok maddeyi yıllardan beri taradığı Osmanlı tarih ve vekāyi‘nâmeleriyle eski gazete koleksiyonlarından faydalanarak bizzat yazmayı üstlendi. Bir İstanbul tarihi ve arkeolojisi uzmanı olan Alfons Maria Schneider İstanbul hakkındaki Türkçe eserleri tanıtan bir yazısında, geniş okuyucu kitlelerine hitap eden ansiklopedinin sohbet üslûbuyla kaleme alınmasına rağmen içerdiği zengin malzeme sebebiyle bilim dünyasınca da kullanılabileceğini söyleyerek 960 sayfa tutan A-Ay maddelerinin konulara göre istatistiğini çıkardı (“Türkische Literatur zur Geschichte und Topographie Konstantinopels”, Isl., XXIX, Berlin 1950, s. 305-306).

İstanbul Ansiklopedisi’nin ilk basımı, fasikül kapaklarında devamlı surette belirtilen maddî sıkıntıların iyice artması sonucu 1951 yılı başlarında durdu. Birinci fasikülün arka kapağında, her ay bir fasikül yayımlanacağı bildirilmiş olmasına rağmen ikinci fasikülden itibaren gecikmeler olmuş ve beş yılı aşan bir sürede ancak otuz dört fasikül çıkarılabilmişti. Yedi yıl süren bir aradan sonra Reşat Ekrem Koçu, yine ticaretle uğraşan Mehmet Ali Akbay’ın maddî desteğiyle eseri yeniden neşretmeye başladı. Bu defa üç formalık fasiküller halinde on beş günde bir çıkarılacak, ansiklopedinin tamamı ise on beş cilt olacaktı. 15 Temmuz 1958’de I. fasikülden itibaren yeniden yayımlanan ansiklopedinin basımı uzun süre düzenli olarak yürütüldü. Yazar kadrosuna yeni isimler katılmıştı ve özellikle çizimler ressam-grafiker Sabiha Bozcalı’nın imzasını taşıyordu. İlk üç cildin üzerine “ikinci baskı” ibaresi yazılmamış, fakat IV. cildin başlarında “Bahadır Sokağı” maddesinin altına, İstanbul Ansiklopedisi’nin yarım kalmış ilk baskısının bu madde ile sona erdiği belirtilmiştir. VII. cildin çıkmasından sonra Mehmet Ali Akbay’ın ortaklıktan ayrılması üzerine fasiküllerin basımı yavaşladı ve nihayet 1973 yılı sonunda 173. fasikülün “Gökçınar” maddesiyle birlikte yayın bir defa daha durdu. Reşat Ekrem yeni bir teşebbüste bulunmadı ve iki yıl sonra da vefat etti; geriye bıraktığı birikimini ise kimse değerlendirmedi.

Ansiklopedinin yarım kalmasındaki başlıca sebeplerden biri, tarihe geçecek derecede önemi olmayan kişilerin ve onların yazdıkları veya onlar için yazılmış birtakım manzumelerin, ayrıca bazı hikâye ve romanlardan yapılan uzun özetlerle iktibas edilen parçaların sayfaları doldurmasıdır. Bunlar, ansiklopedinin bir dergi gibi okunmasına yardımcı olmakla birlikte işin ciddiyetini büyük ölçüde gölgelemiş, bu arada etraflı surette alınması gereken bazı önemli maddeler de birkaç satırla geçiştirilmiştir. Maddelerin altında yazar imzası bulunmasına karşılık bibliyografya verilmemiştir.

İstanbul Ansiklopedisi kendi konusunda öncü olmuş, benzerleri yapıldığı gibi taklitleri de çıkarılmıştır. 1968 yılında Yeni İstanbul gazetesi, Mithat Sertoğlu’na Resimli Büyük İstanbul Ansiklopedisi adıyla tek ciltlik bir çalışma yaptırıp okuyucularına ek olarak verdi. Bu ansiklopedi belli bir tasniften yoksun birtakım tarihî bilgi yığınlarından ibarettir. 1982’de Tercüman gazetesinin, R. Ekrem Koçu’nun dağılan ve satılan terekesinin bir kısmından faydalanarak dört ciltte “Ozansoy” maddesine kadar yayımladığı İstanbul Kültür ve Sanat Ansiklopedisi adlı eser R. Ekrem Koçu’nun özgün çalışmasının ciddiyetten uzak kötü bir taklidi durumundaydı. R. Ekrem Koçu’nun eserinden istifade ile Tarih Vakfı’nın çıkardığı Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi (I-VIII, 1993-1995), her maddenin altında çoğu akademisyen olan yazarlarının imzasıyla bibliyografya ihtiva eden, kaliteli görsel malzemeyle zenginleştirilmiş bir eserdir. Eserin gördüğü rağbet üzerine Beşiktaş Belediyesi’nin hemen hemen aynı kadroya hazırlattığı Dünden Bugüne Beşiktaş adlı kitap (1998), şehrin çok renkli bir ilçesini bütün yönleriyle ele alan ve yine her maddenin altında bibliyografya ile imza içeren sistematik bir ansiklopedi niteliğindedir.

BİBLİYOGRAFYA

Ö. Faruk Şerifoğlu, “Nisyana Terkedilmiş Bir Kültür Hazinesi: İstanbul Ansiklopedisi”, Zaman, İstanbul 2 Kasım 1991, s. 7.

Semavi Eyice, “Reşad Ekrem Koçu’nun Ömrünü Adadığı ‘Kent Kütüğü’ İstanbul Ansiklopedisi Anıları”, Albüm, Mart 1998, s. 62-67.

The post REŞAT EKREM KOÇU appeared first on Emre Gurcay Collection.

BARON DE COURMESVIN EN DANNEMARC.

Enrichis d’Annotations.

par le Sieur P.M.L.

Deshayes De COURMENIN (Louis)

Paris, 1664

Unique édition. Louis Deshayes de Courmenin ou Cormenin (1600-1632) fut un diplomate précoce et manifestement doué, qui se vit confier à l’âge de 21 ans sa première mission, et en plus sur les terres du Grand Seigneur, qui n’étaient pas la localisation la plus aisée pour un débutant. Son ambassade au Danemark forme sa deuxième mission, et avait pour but de motiver les souverains scandinaves contre la politique de Ferdinand II : il emporta l’entrée immédiate du royaume dans la Guerre de Trente ans.Cf. Tongas (Gérard) : L’Ambassadeur Louis Deshayes de Cormenin. Les relations de la France avec l’Empire Ottoman, le Danemark, la Suède, la Perse et la Russie (Paris, Geuthner, 1937). Relié à la suite, comme dans la plupart des exemplaires : Les Voyages de M. Quiclet à Constantinople par terre. Enrichis d’annotations par le sieur P. M. L. [Promé marchand libraire].

The post DES HAYES appeared first on Emre Gurcay Collection.

LUGDUNI BATAUORUM,

Ex officina Elzeviriana

Anno, 1632

The post GYLLII appeared first on Emre Gurcay Collection.

Depuis 1623 Jusqu’a 1677

Traduite de l’anglois du Sr. RICAUT

Paris, 1683

The post RICAUT appeared first on Emre Gurcay Collection.

Contenant les maximes Politiques.

Traduit de l’Anglois de Monsieur Ricaut [.] par Monsieur Briot.

Paul RYCAUT

Amsterdam, 1678

Paul Rycaut (1628-1700), an English-born diplomat and writer, was the tenth son of a merchant who settled in London. He studied at the University of Cambridge, traveled for several years in Europe, Asia and Africa, and in 1661 came to the capital of the Ottoman Empire during the reign of Sultan Mehmet IV (Mehmet the Hunter) as an attaché in the embassy of King Charles II of England.

During his eight-year stay here, Rycaut studied the customs and religions of the Ottoman Turks from his position. In the meantime, in London, where he returned twice with various missions, he published the “Capitulations”, which contained the articles of the peace treaty signed by his country with the Porte. Rycaut’s diplomatic skills and his ability to obtain privileges, especially for British ships sailing in the sea waters under Ottoman rule, led to his appointment as the British Consul General in Izmir in a short time. He remained in this position for 11 years (1667-1678), during which time Rycaut managed to obtain favorable terms for his country in England’s commercial relations with the Middle East.

In 1685, after being away from his homeland for 24 years, he continued his diplomatic mission in Ireland and managed not to lose his political power despite all the internal political turmoil of his country. His death coincides with the year 1700.

One of the most important personalities among the British who operated in the Eastern Mediterranean, the book “The present State of the Ottoman Empire”, published in London in 1667, was reprinted one after the other and translated into other European languages. Rycaut’s second important work is “Greek and Armenian Churches”, which he wrote on the order of the king of England, published in London in 1679 and translated into French in 1690. His third important work is “The History of the Turkish Empire” published in London in 1680. Rycaut’s His books on the social institutions and history of the Ottoman state have been a handbook for many years to get to know this Eastern empire, which is magnificent in the eyes of a Westerner but has different kinds of beliefs, and has influenced all the texts that have been written later.

In his treatise on the Greek Orthodox Church, Rycaut was the first Westerner to sympathize with the Orthodox, although he agreed with the view that both the clergy and the people were in misery due to ignorance. In addition to expressing his astonishment at the survival of the Orthodox Church, he also speaks of the tyranny of the Roman Church. He writes about religious abstinence and festivals, pagan customs and traditions, religious ceremonies in which the icons of saints are circulated, criticizes the artistic style of the icons as quite rude, intervenes in the discussions and arrangements between the clergy and the patriarch, and devotes a chapter of his book to Athos (Aynaroz) itself. In Part II of the book, he describes his visit to the “seven churches of the apocalypse in Anatolia”. In chapter III he writes about the election of patriarchs and the hierarchy of the Church, and from chapter VII to chapter X and from chapter XII to chapter XV he writes about religious mysteries (sanctifying rites). Chapters V and VI deal with the religious abstinence and feasts of the Greek Orthodox, while Chapters XVI and XVII deal with liturgies and icon worship. Finally, chapters XVIII and XIX deal with the presence and dominance of Western Christians on the islands of the Aegean Sea, the question of “From whom did the Holy Spirit come (from the Father or from the Father and the Son)”, the holy scriptures, and the hidden (apocrypha) Gospels.

by Ioli Vingopoulou

İngiliz asıllı diplomat ve yazar Paul Rycaut (1628-1700) Londra’ya yerleşmiş bir tüccarın onuncu oğluydu. Cambridge üniversitesinde okur, birkaç yıl boyunca Avrupa Asya ve Afrika’da seyahat eder ve 1661 yılında, İngiltere kralı II. Charles sefaretinde ataşe yazman olarak sultan Mehmet IV. (Avcı Mehmet) döneminde Osmanlı İmparatorluğu başkentine gelir.

Burada kaldığı sekiz yıl zarfında, Rycaut, bulunduğu mevkiiden Osmanlı Türklerinin örf adet ve dinlerini inceler. Bu arada çeşitli görevlerle iki kez döndüğü Londra’da, ülkesinin Babıali ile imzaladığı barış antlaşması maddelerini içeren “Kapitülasyonlar”ı yayınlar. Rycaut’un diplomasi yetisi ve özellikle Osmanlı hakimiyetindeki deniz sularında gezen İngiliz gemileri için ayrıcalıklar elde etmeyi başarması, kendisinin kısa zamanda İngiltere’nin İzmir’deki Başkonsolos görevine atanmasına yol açar. Bu görevde 11 yıl kalır (1667-1678) ve bu süre içinde, Rycaut, İngiltere’nin Orta Doğu ile ticarî ilişkilerinde ülkesinin leyhine şartlar elde etmeyi başarır.

1685 yılında, 24 yıl boyunca memleketinden uzak kaldıktan sonra diplomatik görevini İrlanda’da sürdürür ve ülkesinin tüm iç siyasal çalkantılarına karşın siyasi gücünü yitirmemeyi başarır. Ölümü 1700 yılına rastlar.

Doğu Akdeniz’de faaliyet göstermiş İngilizler arasında en önemli kişiliklerden biri olan Rycaut’un kaleme aldığı eserlerden, Londra’da 1667 yılında yayınlanan “The present State of the Ottoman Empire” adlı kitap üstüste yeniden basılır ve öteki Avrupa dillerine çevrilir. Rycaut’un ikinci önemli eseri, İngiltere kralının siparişi üzerine yazdığı, 1679 yılında Londra’da yayınlanan ve 1690’da fransızcaya çevrilen “Greek and Armenian Churches”adlı kitaptır. Üçüncü önemli eseriyse 1680 yılında Londra’da basılan “The History of the Turkish Empire” adlı kitaptır. Rycaut’un Osmanlı devletinin toplumsal kurumları ve tarihine ilişkin kitapları, bir Batılının gözünde muhteşem olan ancak değişik tür inançlar güden bu Doğu imparatorluğunu tanıyabilmek için yıllarca el kitabı olmuş ve daha sonra yazılmış metinlerin tümünü etkilemiştir.

Rum Ortodoks Kilisesi ile ilgili kaleme aldığı incelemede, Rycaut, cehalet yüzünden hem ruhban sınıfının hem halkın sefalet içinde olduğu görüşüne katılmakla birlikte, ortodokslara sempati gösteren ilk Batılıdır. Ortodoks kilisesinin hayatta kalışına şaşkınlığını belirtmekten başka Roma Kilisesi’nin zorbalığından da söz eder. Dinî perhiz ve bayramlar, pagan örf ve adetler, aziz ikonalarının dolaştırıldığı dinî törenler hakkında yazar, ikonaların sanat uslubunu oldukça kaba bularak eleştirir, din adamlarının patrikle aralarındaki tartışma ve düzenlemelere müdahale eder ve kitabının bir bölümünü başlıbaşına Athos (Aynaroz)’a ayırır. Kitabın II. bölümünde “Anadolu’daki mahşerin yedi kilisesi”ne ziyaretini anlatır. III. bölümde patriklerin seçimi ve Kilise hiyerarşisi hakkında, VII. bölümden X. bölüme ve XII. bölümden XV. bölüme dek dinî sırlar (kutsallaştırıcı ayinler) hakkında açıklamalar yazar. V. ve VI. bölümler Rum Ortodoksların dinî perhiz ve yortularını (bayram), XVI. ve XVII. bölümler ise ayinler ve ikona tapınmasını inceler. Son olarak XVIII. ve XIX. bölümler Batılı hristiyanların Ege denizi adalarındaki varlığı ve hakimiyeti, “Kutsal Ruh kimden çıktı (Baba’dan mı yoksa Baba ve Oğul’dan mı)” sorusu, ayazmalar ve gizli (apokrif) İnciller hakkındadır.

Yazan: İoli Vingopoulou

The post RYCAUT appeared first on Emre Gurcay Collection.

Contenant les maximes Politiques DES TURCS;

par Monsieur BRIOT

Amsterdam, 1670

Rycaut s famous Turkish chronicle: a page-for-page reprint of the – probably pirated – third edition in French, which had appeared at Amsterdam (under the imprint of Abraham Wolfgangk) in 1670.

“This work is regarded as one of the best of its kind with respect to the religious and military state of Turkey” (Cox). “[Rycaut’s] most important work [.] presents an animated and, on the whole, faithful picture of Turkish manners” (DNB). “Provides an account of the society and political system of the Ottoman Empire with unprecedented thoroughness” (cf. Osterhammel, Die Entzauberung Asiens, 32). “An extremely important and influential work, which provides the fullest account of Ottoman affairs during the 17th century [.] Rycaut was appointed consul in Smyrna, where he resided for eleven years. His information on the Ottoman Empire was taken from several sources: original records, and from a Polish resident of some nineteen years at the Ottoman court” (Blackmer). The attractive engravings depict dignitaries and persons of various ranks in their costumes (several on Arabian horses), also including the illustration of a turban (in the letterpress on p. 115).

Cet Etat de l’Empire ottoman paru en anglais en 1668 constitue le premier ouvrage détaillé sur les moeurs des Turcs, les ressources et la politique Ottomane. Il passe même pour l’une des sources des “Lettres persanes” de Montesquieu, qui en possédait un exemplaire dans sa bibliothèque. Ricaut fut secrétaire de l’Ambassadeur d’Angleterre à Constantinople de 1661 à 1667. Il rédigea en 1663 les articles du traité de paix conclu entre l’Angleterre et le gouvernement Ottoman et obtint le privilège pour les navires anglais d’être exemptés du droit de visite. ¶ Blackmer 1464 (autre édit.) “an extremely important and influential work, wich provides the fullest account of Ottoman affairs during the 17th century”.

The post BRIOT appeared first on Emre Gurcay Collection.

AND DOMESTIC MANNERS OF THE TURKS IN 1836.

by Miss PARDOE (1806-1862)

Philadelphia, 1837

The post PARDOE appeared first on Emre Gurcay Collection.

CONSIDERE DANS SON ETABLISSEMENT ET DANS SES ACROISSEMENS SUCCESSIFS.

par M. D’ANVILLE

Paris, 1772

The post D’ANVILLE appeared first on Emre Gurcay Collection.